ເຄື່ອງມືປະເພດໃດທີ່ໃຫ້ທອກກີ້ (Torque) ສູງສຸດສຳລັບວຽກງານທີ່ໜັກໆ?

ການເຂົ້າໃຈຄວາມຕ້ອງການທອກກີ້ (Torque) ສຳລັບການນຳໃຊ້ທີ່ໜັກໆ

ຄ່າທອກກີ້ (Torque) ທີ່ສຳຄັນສຳລັບການປະກອບເຄື່ອງຈັກເຄື່ອງຍົນ, ການແບຟຟິກ (structural bolting), ແລະ ການບຳລຸງຮັກສາເຄື່ອງຈັກທີ່ໜັກໆ

ການໃຊ້ທອກຄີ (Torque) ທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງເມື່ອເຮັດວຽກກັບອຸປະກອນອຸດສາຫະກຳທີ່ໜັກ. ໂຕນັດສະເຕີ (cylinder head bolts) ສ່ວນຫຼາຍຈະຕ້ອງການທອກຄີລະຫວ່າງ 60 ແລະ 100 ຟຸດ-ປອນ (foot pounds) ເທົ່ານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ໂຕນັດສະເຕີສ່ວນຫົວເຄື່ອງ (main bearing caps) ມັກຈະຕ້ອງການທອກຄີຫຼາຍກວ່າ 120 ຟຸດ-ປອນ ຂຶ້ນກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຜົນການທົດສອບຕາມມາດຕະຖານ SAE J1389 ກ່ຽວກັບຄວາມຕ້ານທານການເສື່ອມສະຫຼາຍ. ໃນການກໍ່ສ້າງສະພານ ຫຼື ຕຶກສູງ, ໂຕນັດສະເຕີທີ່ໃຊ້ໃນການເຊື່ອມຕໍ່ໂຄງສ້າງຈະຕ້ອງເຂົ້າເກນມາດຕະຖານ ASTM A325 ຫຼື A490 ເຊິ່ງຕ້ອງການທອກຄີຕັ້ງແຕ່ 300 ຈົນເຖິງ 1,500 ຟຸດ-ປອນ ຂຶ້ນກັບຂະໜາດຂອງໂຕນັດສະເຕີ ແລະ ຊັ້ນຄຸນນະພາບຂອງວັດສະດຸທີ່ໃຊ້. ສຳລັບເຄື່ອງຈັກຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ ແລະ ເຄື່ອງຈັກຂຸດດິນ, ໂຕນັດສະເຕີທີ່ແຂງແຮງເຊິ່ງໃຊ້ເຊື່ອມຕໍ່ສ່ວນທີ່ເປັນລ້ອງ (tracks) ແລະ ສ່ວນລຸ່ມຂອງຕົວເຄື່ອງ (undercarriages) ມັກຈະຕ້ອງການທອກຄີປະມານ 800 ເຖິງ 2,000 ຟຸດ-ປອນ ຫຼື ມາກກວ່ານັ້ນ ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຄູ່ມືບໍລິການຂອງຜູ້ຜະລິດ ແລະ ມາດຕະຖານ ISO 898-1 ກ່ຽວກັບຄຸນສົມບັດຂອງເຫຼັກ. ຖ້າໃຜກໍຕາມໃຊ້ທອກຄີຫຼາຍເກີນໄປ ຫຼື ນ້ອຍເກີນໄປ ຈາກຊ່ວງທີ່ກຳນົດ (ເຊັ່ນ: ບວກ/ລົບ 5% ສຳລັບເຄື່ອງຈັກ ຫຼື ບວກ/ລົບ 10% ສຳລັບໂຄງສ້າງ), ບັນຫາຈະເລີ່ມເກີດຂື້ນຢ່າງໄວວາ. ໂຕນັດສະເຕີຈະເລີ່ມເທິງ, ຊີລິກ (gaskets) ຈະເສີຍຫາຍ, ແລະ ສາຍແຕກນ້ອຍໆຈະເລີ່ມເກີດຂື້ນພາຍໃນຊິ້ນສ່ວນກ່ອນທີ່ໃຜຈະສັງເກດເຫັນ. ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ທິດສະດີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຖືກບັນທຶກຢ່າງຊັດເຈນໃນບົດລາຍງານຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ຂອງ NIST ແລະ ຖືກຢືນຢັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳເລື້ອງຜ່ານການລົ້ມເຫຼວທີ່ເກີດຂື້ນຈິງໃນເຂດການໃຊ້ງານເປັນເວລາຫຼາຍປີ.

ວິທີທີ່ຂະໜາດຂອງເຄື່ອງມື (1/4" ຫາ 1") ມີຜົນຕໍ່ທອກຄ໌ສູງສຸດທີ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ ແລະ ຂະບວນການເລືອກເຄື່ອງມື

ຂະໜາດຂອງເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນ (drive) ແມ່ນສິ່ງທີ່ກຳນົດຫຼາຍທີ່ສຸດວ່າປະໄວ້ໄດ້ເທົ່າໃດຂອງທອກ (torque) ທີ່ເຄື່ອງປັບລູກສູບ (ratchet wrench) ສາມາດຮັບໄດ້. ເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນຂະໜາດ¼ນິ້ວ (quarter inch drive) ບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອການເຮັດວຽກທີ່ຕ້ອງໃຊ້ກຳລັງຫຼາຍ ແຕ່ເປັນການເຮັດວຽກທີ່ຕ້ອງການຄວາມຖືກຕ້ອງສູງ (precision work) ແທ້ໆ. ມັນມີຂອບເຂດສູງສຸດປະມານ 100 ຟຸດ-ປອນ (foot pounds) ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມັນເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງສຳລັບການຊ່ວຍແກ້ໄຂອຸປະກອນເອເລັກໂຕຣນິກ, ການເຮັດວຽກກັບເຄື່ອງມືທີ່ບໍ່ຄ່ອຍແຂງແຮງ ແລະ ການຂັນສະກູ້ (fasteners) ຂະໜາດນ້ອຍ. ເມື່ອເລື່ອນໄປໃຊ້ເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນຂະໜາດ⅜ນິ້ວ (three-eighths inch drive) ຈະເປີດໂອກາດໃຫ້ເຮັດວຽກທີ່ຫຼາກຫຼາຍຂຶ້ນ ເຊັ່ນ: ການເຮັດວຽກພາຍໃນລົດ ຫຼື ລະບົບ HVAC, ໂດຍໃຫ້ທອກປະມານ 150 ຟຸດ-ປອນຢ່າງເຊື່ອຖືໄດ້ ສຳລັບວຽກງານສ່ວນຫຼາຍ. ໃນການເຮັດວຽກທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນເຊັ່ນ: ການບຳລຸງຮັກສາລະບົບການຊັກສູນ (suspensions) ຂອງລົດບັນທຸກ ຫຼື ປັ້ມອຸດສາຫະກຳ, ເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນຂະໜາດ½ນິ້ວ (half inch drives) ແມ່ນເປັນຈຸດກາງທີ່ດີລະຫວ່າງຄວາມແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມຄວບຄຸມ. ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ມີສ່ວນປະຕິບັດ (anvils) ທີ່ໜາກວ່າ ແລະ ສ່ວນຂັບເຄື່ອນຮູບສີ່ເຫຼີ່ຍມ (square drives) ທີ່ແຂງແຮງກວ່າ ເຊິ່ງສາມາດຖ່າຍໂອນທອກໄດ້ສູງເຖິງ 750 ຟຸດ-ປອນ ໂດຍບໍ່ເກີດການງອງ (bending), ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກມາດຕະຖານອຸດສາຫະກຳເຊັ່ນ: ANSI B107.3. ສຳລັບສະຖານະການທີ່ຍາກທີ່ສຸດ ເຊິ່ງຕ້ອງການກຳລັງທີ່ມຫຼວງ, ພວກເຮົາຈະເຖິງເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນຂະໜາດ¾ນິ້ວ (three quarters inch) ແລະ 1 ນິ້ວ (full inch drives). ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ຖືກຜະລິດຂຶ້ນເພື່ອການໃຊ້ທອກທີ່ສູງເກີນໄປເປັນພິເສດ ເຊັ່ນ: ການປັບລະບົບຕີນຂອງເຄື່ອງຂຸດ (excavator tracks), ການຂັນສະກູ້ບີບ (tightening) ບີດທີ່ໃຊ້ໃນເຄື່ອງຈັກທີ່ໃຊ້ໃນການຜະລິດໄຟຟ້າຈາກທົ່ງລົມ (turbine bolts), ຫຼື ການປະກອບຊິ້ນສ່ວນຂອງເຄື່ອງຜະລິດໄຟຟ້າຈາກທົ່ງລົມ (wind turbine components) ໂດຍທີ່ກຳລັງທີ່ໃຊ້ມັກຈະເກີນ 1200 ຟຸດ-ປອນ. ການເລືອກເຄື່ອງມືທີ່ເໝາະສົມ ຂຶ້ນກັບການດຸນດ່ຽງລະຫວ່າງປະລິມານທອກທີ່ຕ້ອງການຈິງໆ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າເຖິງບໍລິເວນດັ່ງກ່າວ. ເຄື່ອງປັບລູກສູບຂະໜາດ⅜ນິ້ວ (three eighths inch ratchets) ມີຂະໜາດນ້ອຍ ເຮັດໃຫ້ມັນສາມາດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນທີ່ຄັບແຄບໄດ້ດີ ເຊັ່ນ: ບ່ອນເກັບເຄື່ອງຈັກ (engine compartments), ໃນຂະນະທີ່ເຄື່ອງຂັບເຄື່ອນຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າຈະໃຫ້ອຳນາດເຮັດວຽກ (leverage) ຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອມີພື້ນທີ່ໃຫ້ເຮັດວຽກ ແລະ ວຽກງານຕ້ອງການກຳລັງຫຼາຍ.

ການອອກແບບເຄື່ອງຈັກເລື່ອນ (Ratchet) ແລະ ອິດທິພົນຂອງມັນຕໍ່ປະສິດທິຜົນໃນການຖ່າຍໂອນທອກເກ

ລະບົບເລື່ອນແບບແຂວງ-ເກີຣ໌ (Pawl-and-Gear) ແລະ ລະບົບເລື່ອນແບບລໍ້ (Roller-Ratchet): ຄວາມຖືກຕ້ອງ, ການຫຼັງຄືນ (Backlash), ແລະ ຄວາມສົມໍ່າເສມອັນຈິງໃນການຖ່າຍໂອນທອກເກ

ກົງຈັກແບບດັ້ງເດີມທີ່ໃຊ້ລໍາດັບ (pawl) ແລະ ເກີຣ໌ (gear) ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາພົບເຫັນໃນເຄື່ອງມືປ່ຽນທິດທາງ (ratchet) ທົ່ວໄປທີ່ມີຢູ່ໃນຕະຫຼາດໃນມື້ນີ້. ວິທີການເຮັດວຽກຂອງມັນແມ່ນໃຊ້ຟັນທີ່ມີສາຍອັດ (spring loaded teeth) ເຊິ່ງຈະເຂົ້າໄປຈັບກັບເກີຣ໌ທີ່ມີຮ່ອຍຂຸດ (notched gear). ມັນມີລາຄາຖືກຄ່ອນຂ້າງ ແລະ ສາມາດໃຊ້ງານໄດ້ດີພໍສຳລັບການໃຊ້ງານເປັນຄັ້ງຄາວ, ແຕ່ມີບັນຫາໜຶ່ງທີ່ເກີດຈາກການມີການເຄື່ອນທີ່ກັບຄືນ (backlash) ທີ່ສັງເກດເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ, ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນປະມານ 5 ຫາ 8 ອົງສາ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າເມື່ອຜູ້ໃຊ້ຫັນເຄື່ອງມືປ່ຽນທິດທາງຢ່າງໄວວາ ຫຼື ເພີຍງແຕ່ຫັນເພີຍງເທົ່າໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ, ກຳລັງບີບ (torque) ທີ່ສົ່ງຜ່ານຈະບໍ່ຄົງທີ່ເລີຍ. ອີງຕາມການຄົ້ນຄວ້າຈາກ Power Tool Institute, ການອອກແບບເກົ່າເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດໃຫ້ກຳລັງບີບປ່ຽນແປງໄດ້ເຖິງ ບວກຫຼື ລົບ 18 ເປີເຊັນ ໃນລະຫວ່າງການບຳລຸງຮັກສາໃນສະພາບການຈິງ ໂດຍເฉພາະເວລາທີ່ມີການສັ່ນໄຫວເລັກນ້ອຍ. ເຄື່ອງມືປ່ຽນທິດທາງແບບລູກກະລິບ (roller ratchets) ໃຊ້ວິທີການທີ່ຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ມັນບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເກີຣ໌ ແຕ່ໃຊ້ລູກກະລິບຮູບສູງ (hardened cylindrical rollers) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຮ່ອຍຂຸດທີ່ຖືກອອກແບບເປັນພິເສດ. ການອອກແບບນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດການເຄື່ອນທີ່ກັບຄືນ (play) ໃຫ້ຕ່ຳກວ່າ 2 ອົງສາ ແລະ ຮັກສາການຖ່າຍໂອນກຳລັງບີບໃຫ້ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງແມ່ນຈະໃຊ້ງານເປັນຈຳນວນຫຼາຍຄັ້ງ. ວິທະຍາໄລໄດ້ທົດສອບເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ພົບວ່າມັນຮັກສາຄວາມຄົງທີ່ຂອງກຳລັງບີບໄດ້ປະມານ 97 ຫາ 99 ເປີເຊັນ ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງມືຖືກເຄື່ອນທີ່ຫຼາຍກວ່າ 10,000 ຄັ້ງ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍສຳລັບວຽກງານທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານ ASME ຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນການບີບສະກູ (bolt tightening). ບາງຮຸ່ນມາພ້ອມດ້ວຍລໍາດັບຄູ່ (dual pawls) ເຊິ່ງຊ່ວຍແຈກຢາຍແຮງໄດ້ດີຂຶ້ນ ແລະ ຫຼຸດການສຶກສາ (wear) ທີ່ຈຸດເປົ້າໝາຍໃດໜຶ່ງ, ເຖິງແມ່ນວ່າການຜະລິດເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງມີຂໍ້ກຳນົດດ້ານການຜະລິດທີ່ເຂັ້ມງວດຫຼາຍຂຶ້ນ. ເຄື່ອງມືປ່ຽນທິດທາງແບບລູກກະລິບມີລາຄາແພງຂຶ້ນປະມານ 30 ເປີເຊັນ ເນື່ອງຈາກການສ້າງສາງທີ່ສັບສົນ, ແຕ່ສຳລັບວຽກງານບຳລຸງຮັກສາອຸດສາຫະກຳທີ່ເຂັ້ມງວດ ໂດຍທີ່ສະກູຕ້ອງຖືກບີບຢ່າງຖືກຕ້ອງທຸກໆຄັ້ງ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມເຕີມນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ມີເຫດຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ.

ວິທະຍາສາດວັດຖຸແລະຄວາມເຂັ້ມແຂງໃນການສ້າງຂອງປະເພດຄີມສັ່ນທີ່ມີທອກເກ້ທີ່ສູງ

Chrome Vanadium ແລະ Chrome Molybdenum: ຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການເກີດຄວາມເຫຼື້ອມ, ຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ການດຶງ, ແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງທອກເກ້ໃນໄລຍະຍາວ

ວັດສະດຸທີ່ເລືອກໃຊ້ສຳລັບຄີມືຖືປະເພດ ratchet wrench ມີຜົນກະທົບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາການຕັ້ງຄ່າການແທກວັດແທງ (calibration) ແລະ ຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການງອງຂອງເຄື່ອງມືເມື່ອຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນສະພາບທີ່ມີທອກເກ (torque) ສູງ. ເຫຼັກ chrome vanadium ແມ່ນຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງເນື່ອງຈາກມັນມີຄວາມສອດຄ່ອງທີ່ດີລະຫວ່າງຄວາມແຂງ, ຄວາມງ່າຍໃນການປະມວນຜົນ (machining), ແລະ ລາຄາທີ່ເໝາະສົມ. ເຫຼັກ Cr-V ສ່ວນຫຼາຍມີຄວາມແຂງແຮງໃນການດຶງ (tensile strength) ປະມານ 650 MPa ເຊິ່ງເໝາະສົມສຳລັບການນຳໃຊ້ປະຈຳວັນ ແລະ ການນຳໃຊ້ທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມງວດປານກາງ. ແຕ່ເມື່ອຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການເສື່ອມສະພາບ (fatigue resistance) ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາຮູບຮ່າງຂອງເຄື່ອງມືກາຍເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ, ອະນຸກົມ chrome molybdenum (Cr-Mo) ຈະເປັນທາງເລືອກທີ່ດີກວ່າ. ການເພີ່ມໂມລີບດີນູມ (molybdenum) ເຂົ້າໄປໃນວັດສະດຸຈະປັບປຸງໂຄງສ້າງເມັດ (grain structure) ໃນຂະນະທີ່ເຮັດຄວາມຮ້ອນ, ເຮັດໃຫ້ວັດສະດຸເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ການຕີດ້ານ (impact toughness) ໃນລະດັບທີ່ສູງຂຶ້ນປະມານ 20% ແລະ ສາມາດບັນລຸຄວາມແຂງແຮງໃນການດຶງໄດ້ເຖິງຫຼາຍກວ່າ 850 MPa ໂດຍບໍ່ສູນເສຍຄຸນສົມບັດຂອງຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ. ຄວາມໝັ້ນຄົງແບບນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດແຕກເລືອຍນ້ອຍໆ (tiny cracks) ກາຍເຂົ້າໄປໃນສ່ວນທີ່ສຳຄັນເຊັ່ນ: ສ່ວນກົກ (pawl mechanism), ແຂວນຟັນ (gear teeth), ແລະ ສ່ວນຂອງ square drive ຫຼັງຈາກຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນສະພາບທີ່ມີພາລະບັນທຸກໜັກ. ດ້ວຍຂໍ້ດີນີ້, ເຄື່ອງມືທີ່ຜະລິດຈາກ Cr-Mo ຈະຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງໃນການວັດແທງທອກເກໄດ້ດົນກວ່າເຄື່ອງມືທີ່ຜະລິດຈາກວັດສະດຸອື່ນໆ. ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນສະຖານະການທີ່ຖືກກຳນົດໂດຍມາດຕະຖານຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ມາດຕະຖານ ISO 6789-2:2017 ສຳລັບເຄື່ອງມືມືຖືທີ່ຖືກຕັ້ງຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ຜະລິດອຸປະກອນໃຫຍ່ໆ ມັກກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ວັດສະດຸ Cr-Mo ໃນຊຸດເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ໃນການບໍາລຸງຮັກສາເຄື່ອງຈັກໃນເຂດພະລັງງານ (power plant maintenance) ແລະ ອຸດສາຫະກຳການຂົນສົ່ງ (transportation industries) ໂດຍທີ່ຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ຂອງເຄື່ອງມືບໍ່ສາມາດຖືກເສຍເຫີຍ.

ທາງເລືອກຂອງຄີມືອາດສະຕິກທີ່ມີພະລັງງານສຳລັບສະພາບແວດລ້ອມອຸດສາຫະກຳທີ່ຕ້ອງການສູງ

ຄີມືອາດສະຕິກທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍອາກາດ, ຄີມືອາດສະຕິກໄຟຟ້າທີ່ບໍ່ມີສາຍ, ແລະ ຄີມືອາດສະຕິກທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍໄຮໂດຣລິກ: ຊ່ວງບິດ, ການຄວບຄຸມ, ແລະ ການເປີຽນແປງຂອງເວລາໃຊ້ງານ

ເຄື່ອງມືປ່ຽນແປງທີ່ມີລະບົບເສີມພະລັງ (Ratchet wrenches) ຊ່ວຍໃຫ້ພະນັກງານສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບໃນສະຖານະການທີ່ຕ້ອງການປະລິມານໃຫຍ່ ຫຼື ຕ້ອງການທໍລະມານ (torque) ສູງໃນໂຮງງານ ແລະ ສາງ. ແຕ່ການເລືອກໃຊ້ເຄື່ອງມືປະເພດຕ່າງໆ ມັກຈະມີບາງສິ່ງທີ່ຕ້ອງເສຍໄປ. ເຄື່ອງມືປ່ຽນແປງທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍອາກາດອັດ (Pneumatic versions) ຈະໃຊ້ອາກາດອັດເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນ ແລະ ມັກຈະໃຫ້ທໍລະມານປະມານ 50 ເຖິງ 250 ຟຸດ-ປອນ (foot pounds). ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ເໝາະສຳລັບການໃຊ້ໃນໂຮງງານທີ່ມີລະບົບອາກາດອັດຕິດຕັ້ງຢູ່ແລ້ວ. ມັນເຮັດວຽກໄດ້ໄວ, ເຊິ່ງເປັນປະໂຫຍດໃນການເຮັດວຽກຊ້ຳໆເປັນຈຳນວນຫຼາຍ, ແຕ່ການຄວບຄຸມການປັບຄ່າເລັກໆນັ້ນຈະບໍ່ຄ່ອຍດີເທົ່າໃດ. ເວັ້ນເສຍແຕ່ຈະເຊື່ອມຕໍ່ເຄື່ອງຄວບຄຸມຄວາມກົດດັນອາກາດ (air regulator) ແລະ ເຄື່ອງຈຳກັດທໍລະມານ (torque limiter) ໃນລະດັບພິເສດ, ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດວຽກຕໍ່ໄປຈົນກວ່າວຽກຈະສຳເລັດ. ເຄື່ອງມືປ່ຽນແປງທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍໄຟຟ້າແບບບໍ່ມີສາຍ (Cordless electric ratchets) ໃຊ້ຖ່ານລິເທີຽມ (lithium batteries) ແລະ ມີລະບົບມໍເຕີທີ່ບໍ່ມີໄຟຟ້າ (brushless motor systems) ອັນທັນສະໄໝຢູ່ໃນຕົວ. ພະນັກງານມັກໃຊ້ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ເພາະສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ຢ່າງເສຣີ ແລະ ປັບຄວາມໄວຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງວຽກທີ່ຕ້ອງການທໍລະມານປະມານ 80 ເຖິງ 200 ຟຸດ-ປອນ. ແຕ່ຈຸດດ້ອຍ? ຖ່ານຈະຮ້ອນຂຶ້ນຫຼັງຈາກໃຊ້ເປັນເວລາໜຶ່ງ ແລະ ສຸດທ້າຍກໍຈະເສຍຫຼັງຈາກໃຊ້ເປັນເວລາດົນ, ໂດຍເປັນພິເສດໃນການເຮັດວຽກທີ່ຍາວນານໃນເຂດທີ່ມີອຸນຫະພູມສູງ. ສຳລັບວຽກທີ່ຫຍາບຄາຍທີ່ຕ້ອງການທໍລະມານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ບໍ່ມີເຄື່ອງມືໃດທີ່ເທົ່າເທີມກັບເຄື່ອງມືປ່ຽນແປງທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍນ້ຳມັນ (hydraulic ratchet wrenches). ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຈັດການທໍລະມານໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 1,000 ຟຸດ-ປອນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ເຮົາເຫັນເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ຢູ່ທົ່ວໄປ ຈາກການກໍ່ສ້າງສະພານ ໄປຈົນເຖິງການຊ່ວຍແກ້ໄຂເຄື່ອງຈັກຂຸດນ້ຳມັນທີ່ຢູ່ໃນທະເລ. ແນ່ນອນ, ມັນຕ້ອງການປັ້ມ ແລະ ທໍ່ທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ເປັນຫຼາຍຊິ້ນເຊື່ອມຕໍ່ເຂົ້າກັບມັນ, ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມເคลື່ອນຍ້າຍໄດ້ງ່າຍ, ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຫັນດີກັບຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງມັນ ຫຼື ວິທີການເຮັດວຽກທີ່ລຽບງ່າຍ ແລະ ມີຄວາມໝັ້ນຄົງໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ສິ່ງຕ່າງໆເສຍຫຼັງຈາກການຂັບເຄື່ອນ. ຜູ້ກວດສອບຄວາມປອດໄພຈະໃຫ້ຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ນຳມາໃຫ້ຕໍ່ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ສຳຄັນ ໂດຍທີ່ຂໍ້ກຳນົດດ້ານເຕັກນິກຕ້ອງຖືກປະຕິບັດຢ່າງເຄັ່ງຄັດ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ທອກເຄີກແມ່ນຫຍັງ ແລະ ມັນສຳຄັນຢ່າງໃດ?

ທອກເຄີກແມ່ນແຮງທີ່ເຮັດໃຫ້ວັດຖຸເລີ່ມຕົ້ນການເຄື່ອນທີ່ເປັນວົງກົງ (rotational force) ເຊັ່ນ: ບອດ (bolt) ຫຼື ສະກຣູ (screw) ແຕ່ລະຊິ້ນ. ມັນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍເພາະຖ້າທ່ານຕັ້ງຄ່າທອກເຄີກບໍ່ຖືກຕ້ອງ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງລະບົບເຄື່ອງຈັກ ແລະ ສະພາບການທີ່ບໍ່ປອດໄພໃນການນຳໃຊ້ທີ່ຕ້ອງການຄວາມແຮງສູງ.

ຂະໜາດຂອງສ່ວນຂັບ (drive size) ມີຜົນຕໍ່ທອກເຄີກໃນປະເພດເຄື່ອງມືປະເພດ ratchet wrench ຢ່າງໃດ?

ຂະໜາດຂອງສ່ວນຂັບ (drive size) ກຳນົດຄ່າທອກເຄີກສູງສຸດທີ່ ratchet wrench ສາມາດຮັບໄດ້. ຂະໜາດຂອງສ່ວນຂັບທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນຈະສາມາດຖ່າຍໂອນທອກເຄີກໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ເຫມາະສຳລັບການນຳໃຊ້ທີ່ຕ້ອງການຄວາມແຮງສູງ (heavy-duty applications) ໃນຂະນະທີ່ຂະໜາດຂອງສ່ວນຂັບທີ່ນ້ອຍກວ່າຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບການປະຕິບັດທີ່ຕ້ອງການຄວາມແນ່ນອນສູງ (precision).

ວັດຖຸໃດທີ່ເໝາະສຳລັບ ratchet wrench ດີທີ່ສຸດ?

ວັດຖຸທີ່ນິຍົມໃຊ້ແມ່ນ chrome vanadium ແລະ chrome molybdenum. ວັດຖຸ chrome molybdenum ມີຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ການເກີດຄວາມເຄີຍ (fatigue resistance) ທີ່ດີກວ່າ ແລະ ສາມາດຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງ (accuracy) ໄດ້ດີເຖິງແມ່ນຈະນຳໃຊ້ເປັນເວລາດົນ.